نبش قبر يک دفتر
ساعت ٩:٠۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٤ دی ۱۳۸٢  
پروانه بودن را

............................... خسته ام

ديری است

..............هوای آن دارم


................................ که به آتش خويش بسوزم


....................................................................چون شمع

(غروب سوم فروردين هفتاد و يک- گرفته ی گرفته)