ویار وبلاگ!

سلام.

خیلی عجیبه ها!

من سال به سال سراغ این وبلاگ نمیام. اصلا بعضی روزها فرصت سرزدن به اینترنت را ندارم. ایمیل هام رو هر چند روز یک بار چک می کنم.

امّا!

توی این دو سه روز که پرشین بلاگ دچار مشکل شده بود........چشمتون روز بدنبینه! دم به ساعت میومدم چک می کردم ببینم مشکل حل شد یا نه.

 هزارتا مطلب و نکته نغز یادم اومد که لازم وضروری و بلکه حیاتی بود که اونها رو توی وبلاگم بنویسم ولی خب وبلاگی در کار نبود! 

دو هزارتا وبلاگ یادم اومد که به خودم قول داده بودم همیشه مطالبشون رو دنبال کنم!

شونصد تا مطلب سرچ کردم که همه صفحات مفیدی که در باره موضوع مورد نظر من چیزی نوشته بودند وبلاگهای پرشین بلاگ بودند! 

پنجاه تا سوال اساسی - از اونهایی که جوابشون سرنوشت جامعه رو تغییر می ده! - به ذهنم خطور کرده بود که باید می رفتم توی کامنتینگ وبلاگهای پرشین بلاگ و از صاحبان اون وبلاگها بصورت خصوصی سوال می کردم و........

چقدر مشتاق شده بودم که این هزارو خرده ای! کامنتی رو که خوانندگان این وبلاگ قبل از کله پا شدن سیستم برای من نوشته بودند و من نتونسته بودم اونها رو بخونم ، بخونم!

همه‌اش با خودم می گفتم  اگه فلان آدم مهم توی این یکی دو روز بخواد بیاد وبلاگ منو بخونه یا فلانی قصد داشته باشه برام پیام بذاره اون وقت چی می شه؟!

اصلا این دو سه روزه دست و دلم به کار نمی رفت!

خلاصه واقعا با عمق جان به این نکته رسیدم که : الإنسانُ حریصٌ علی ما مُنِع

عجالتاً خداحافظ تا سال آینده! ( مگه اینکه دوباره پرشین بلاگ خراب بشه!)

/ 1 نظر / 12 بازدید
هادي

به قول شاعر: خداحافظ ای شعر شب‌های روشن خداحافظ ای قصه عاشقانه خداحافظ ای آبی روشن عشق خداحافظ ای عطر شعر شبانه